Οχτώ χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Τζίμης Πανούσης παραμένει μια ζωντανή, ανυπάκουη παρουσία που διαπερνά τον χρόνο.
Περισσότερος από «τραγουδοποιός και σατιρικός», υπήρξε μια ιδιοφυής, εκρηκτική συνείδηση που αποδόμησε τον φόβο, τη σεμνοτυφία και την υποκρισία, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα ως όπλο και τη σκηνή ως πεδίο σύγκρουσης. Με φωνή ερωτεύσιμη, λόγο προφητικό και αδιαπραγμάτευτη ελευθερία, συνεχίζει να ανακαλύπτεται και να οικειοποιείται από τις επόμενες γενιές, αποδεικνύοντας ότι ο θάνατος δεν έχει καμία εξουσία πάνω σε όσους άφησαν ανοιχτούς λογαριασμούς με την αλήθεια.