Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε το απόγευμα της Παρασκευής στη «L’Humanité» ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας και υποψήφιος για την προεδρία της χώρας, Ζαν-Λυκ Μελανσόν, παρουσιάζοντας τις θέσεις του για την ακροδεξιά, την οικονομία, το δημόσιο χρέος, τους μισθούς και τον ρόλο των πολιτών σε περίπτωση εκλογικής του νίκης.
Ο Μελανσόν απέρριψε την εκτίμηση ότι η γαλλική Αριστερά κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στην ατζέντα της ακροδεξιάς, υποστηρίζοντας ότι τα βασικά ζητήματα της προεκλογικής συζήτησης είναι αυτά που θέτει η Ανυπότακτη Γαλλία.
«Ο γαλλικός λαός δεν είναι ρατσιστής στο σύνολό του»
Αναφερόμενος στη συζήτηση για τη μετανάστευση, τη θρησκεία και τη μαντήλα, ο Μελανσόν υποστήριξε ότι η ακροδεξιά επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία.
«Ο γαλλικός λαός δεν είναι αυτό που νομίζει ο κόσμος. Ο γαλλικός λαός δεν είναι ρατσιστής στο σύνολό του. Ο γαλλικός λαός δεν θέλει να αφαιρέσει τα πέπλα. Ελάτε λοιπόν, φασίστες, μιλήστε για τη μαντήλα, μιλήστε για το χιτζάμπ», δήλωσε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συντριπτική πλειοψηφία των Γάλλων βρίσκεται αντιμέτωπη με προβλήματα υγείας και εισοδήματος και γνωρίζει ότι η συζήτηση γύρω από τη θρησκεία χρησιμοποιείται για να δημιουργούνται διχασμοί.
«Θα νικήσω» τη Μαρίν Λε Πεν
Ο Μελανσόν εμφανίστηκε βέβαιος ότι μπορεί να επικρατήσει της Μαρίν Λε Πεν σε έναν δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, παρά τις δημοσκοπήσεις που, όπως σημειώθηκε στη συνέντευξη, προβλέπουν ήττα του από την ακροδεξιά υποψήφια σε μια τέτοια αναμέτρηση.
Ως ένδειξη της δυναμικής του κινήματός του επικαλέστηκε τη συγκέντρωση στο Σεν Ντενί τον Ιούνιο, την οποία οι διοργανωτές υπολόγισαν σε 26.000 συμμετέχοντες.
«Εκείνη την ημέρα, ήταν ο κόσμος που ήρθε, που γέμισε το μετρό και το RER, και που ξαφνικά άρχισε να φωνάζει “Θα νικήσουμε!”», ανέφερε.
Ο ίδιος εκτίμησε ότι η δυναμική αυτή δεν πρόκειται να ανακοπεί, εκτός εάν υπάρξουν απρόβλεπτες εξελίξεις. «Στοιχηματίζω ότι, εκτός από τυχόν απρόβλεπτες αναποδιές, αυτή η ορμή δεν μπορεί πλέον να σβήσει», είπε.
Υποστήριξε ακόμη ότι, εφόσον η Ανυπότακτη Γαλλία καταγράψει ισχυρή επίδοση στον πρώτο γύρο και διατηρήσει τη δυναμική της, «θα σαρώσει τα πάντα».
Παράλληλα, απέναντι στις δημοσκοπήσεις και τις διαφορετικές εκτιμήσεις για την εκλογική αναμέτρηση, έθεσε ως προτεραιότητα την προεκλογική εκστρατεία. «Σήμερα, έχουμε μόνο ένα πράγμα να κάνουμε, και αυτό είναι προεκλογική εκστρατεία: να εξηγήσουμε, να εξηγήσουμε, να πείσουμε, να καθησυχάσουμε», σημείωσε.
«Κλόουν» ο κανόνας του 3% για το έλλειμμα
Ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας επιτέθηκε και στους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες, χαρακτηρίζοντας «κανόνα κλόουν» το όριο του 3% του ΑΕΠ για το δημόσιο έλλειμμα.
Κατά τον Μελανσόν, χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία, οι οποίες υποστήριζαν την τήρηση του κανόνα, δεν τον εφαρμόζουν στην πράξη. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική οδηγεί σε μείωση των δημόσιων δαπανών και επιδείνωση της ύφεσης.
Η επίθεση στη Λαγκάρντ για το δημόσιο χρέος
Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν απέναντι στην πρόταση για διαγραφή μέρους του δημόσιου χρέους, την οποία υπερασπίζεται η Ανυπότακτη Γαλλία.
Ο Μελανσόν υποστήριξε ότι το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο δεν απαγορεύει μια τέτοια λύση, καθώς, όπως είπε, δεν πρόκειται για άμεση αγορά χρέους από τα κράτη-μέλη.
Αναφερόμενος στις σχετικές τοποθετήσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, είπε: «Γιατί λένε ότι δεν είναι δυνατό; Λένε ψέματα».
Ο ίδιος συνέδεσε τη συζήτηση για το χρέος με την περίοδο κατά την οποία η Λαγκάρντ ήταν υπουργός της γαλλικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι μεταξύ 2007 και 2011 το γαλλικό χρέος αυξήθηκε κατά 500 δισ. ευρώ, ποσό αντίστοιχο, όπως είπε, με εκείνο που η Αριστερά προτείνει να διαγραφεί.
Ο Μελανσόν υποστήριξε παράλληλα ότι το κράτος πρόνοιας αποτελεί βασικό στοιχείο της γαλλικής ταυτότητας. «Έχουμε χτίσει ένα κράτος πρόνοιας που, ουσιαστικά, είναι συνώνυμο με την ταυτότητα της Γαλλίας. Επομένως, η διάλυση του κράτους πρόνοιας ισοδυναμεί με διάλυση της ίδιας της χώρας», ανέφερε.
«Η Γαλλία αξίζει κάτι καλύτερο από έναν κεντρικό τραπεζίτη που λέει ψέματα στους Γάλλους πολίτες», πρόσθεσε, αναφερόμενος στην Κριστίν Λαγκάρντ.
Στο ίδιο πλαίσιο, επέκρινε συνολικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το χρέος στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι η Αριστερά ασχολείται με το ζήτημα εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια και ότι στόχος της είναι να απελευθερώσει τη Γαλλία και την Ευρώπη από την εξάρτηση από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Κατώτατος μισθός και αυξήσεις στους μισθούς
Στο ζήτημα των μισθών, ο Μελανσόν υπερασπίστηκε την πρότασή του για αύξηση του κατώτατου μισθού, ενώ αναφέρθηκε και στις αντιδράσεις εργοδοτών που έχουν γίνει χαρακτηριστικές της αντιπαράθεσης γύρω από το ύψος των αποδοχών.
Υποστήριξε ότι η εικόνα εργοδοτών να γελούν με την πρόταση για αύξηση του κατώτατου μισθού έγινε αντιληπτή από μεγάλο μέρος της γαλλικής κοινωνίας ως προσβολή της αξιοπρέπειάς της.
Απέρριψε επίσης την άποψη ότι θα πρέπει να περιοριστεί η διαφορά μεταξύ μικτού και καθαρού μισθού, επισημαίνοντας ότι οι κρατήσεις χρηματοδοτούν, μεταξύ άλλων, τις συντάξεις και την ασφάλιση υγείας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον πληθωρισμό, τον οποίο χαρακτήρισε παράγοντα που μειώνει σταδιακά την πραγματική αξία της εργασίας.
«Ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να κλέβει μέρος του μισθού σας», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι χρειάζεται ένα «φράγμα» απέναντι στην υποχώρηση της αγοραστικής δύναμης μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού.
«Αν ήμασταν στην εξουσία τον Μάιο, θα συγκαλούσαμε αμέσως τις υποχρεωτικές ετήσιες διαπραγματεύσεις για τους μισθούς, ώστε η απαραίτητη αύξηση να κατανεμηθεί σε όλους τους μισθούς», ανέφερε.
Ως δεύτερο εργαλείο για την ενίσχυση των αποδοχών παρουσίασε τη μεταβλητή κλίμακα των μισθών, η οποία συνδέει τις αποδοχές με το κόστος ζωής.
Η «επανάσταση των πολιτών»
Ο Μελανσόν περιέγραψε, τέλος, το πολιτικό μοντέλο που θα επιδίωκε να εφαρμόσει σε περίπτωση εκλογικής νίκης, μιλώντας για άμεση συμμετοχή των πολιτών στον μετασχηματισμό της γαλλικής κοινωνίας.
«Όλη η γαλλική κοινωνία πρέπει να βιώσει μια φάση επανάστασης των πολιτών», υποστήριξε, συνδέοντας την έννοια αυτή με τη λαϊκή παρέμβαση, τον λαϊκό έλεγχο και την ενεργότερη συμμετοχή των πολιτών στη λειτουργία του κράτους.
Στο σχέδιό του περιλαμβάνεται και αναδιοργάνωση της διοικητικής δομής της χώρας, με κατάργηση των παλαιών περιοχών και δημιουργία νέων «οικοπεριφερειών».
Ο επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας συνέδεσε την οικολογική και κοινωνική κρίση με την κρίση του καπιταλισμού, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται συνολική αναδιοργάνωση του κράτους.
Σε αυτή τη διαδικασία, απέδωσε «αποφασιστικό ρόλο» στα συνδικάτα, τα οποία, όπως είπε, είναι «προσκολλημένα στη γη» και μπορούν να συμβάλουν στην οργάνωση της μαζικής λαϊκής συμμετοχής.
